I går var me på ein flott tur til Nordøy saman med Kjersti og Terje med fam.
Her er nokre bilete frå naustet der me grilla og kosa oss.
Kristina og Jonas et chips.
Det er godt med litt kald drikke når me er på tur.
Sulo i bakgrunnen.
Stay cool på Nordøy. Er det ferie så er det ferie ;)
Då er det snart eit nytt år og eg vil nytta høve til å leggja inn eit bilete av mormor som vert 95 år den 5.januar.
Mormor har vore ei aktiv dame i heile livet sitt og sjølv om ho ikkje er så førig lenger, så er ho framleis interessert i kva som skjer både lokalt og elles i verda.
Ho har alltid likt å skriva og dikta. Med penn og papir har ho trylla fram dei flottaste strofer i form av songar, dikt, prologar og mykje anna.
Ein song som er mykje brukt i ulike samanhangar er Øygardssongen. Her er første verset:
Ver med til Øygarden ein liten tur.
Så skal de sjå kor Øygardsfolket bur.
Ein gard av øyar som stig opp or hav.
Det er den staden me er stolte av.
Ho har skrive mest om havet fordi det alltid har fasinert henne. Folket i Øygarden har alltid vore knytta til havet og sjøen.
I eit anna vers i Øygardssongen står det slik:
Og sjøen lokka på kvar mann og gut.
Dei greidde garna, og så drog dei ut.
Dei visste fisken leika der utpå
Og denne leiken fekk dei hug å sjå.
Den prektige sommerfugl
er fløyen fra Guds hånd.
Han gav den gylne vinger
og røde purpurbånd.
Han lærte den å flyve høyt,
høyere enn jeg er.
Den har nok fuglens lyster,
men ei dens dun og fjær.
Og alle verdens mennesker
og alle kongebud
ei gjøre kan en sommerfugl.
Det kan alene Gud.
Henrik Wergeland
